داداش امیدم مرسی وقتی گلوم درد میکنه و مامان خونه نیست بهم کیوی و آجیل می دی و برام ساندویچ ویژه از هانی میگیری تا خوب شم!!! مامان وقتی میاد خونه می بینه من فقط تصویر دارم صدا ندارم یه عالمه می خنده میگه: اون نمی دونست تو چرا خوردی؟ منم بخندم بگم: اون خوراکی ها گلوم و بدتر کرد اما حال دلم و خیلی خوب...

مهم نیست بلاگفا یه مدت مشکل پیدا کرده بود و یه سری از نوشته هام رو از دست دادم! مهم اینه هر جایی نوشتم از لاین و اینستا هیچ جایی مرحم تر و امین تر از اینجا ندیدم!

شرایط هر چقدر سخت بشه من سخت تر میشم خیلی دوست دارم دست از تلاش بر دارم و بگم: ببخشید من دیگه نیستم! ولی نمی خوام مثل بازنده ها رفتار کنم! تا آخرین لحظه می جنگم و بقیه اش رو میسپارم به خدا می دونم مهربون و راه گشاست :) +شاید از آنچه فکر میکنم قوی تر باشم!!