عجب بالا و پایین داره دنیا

به شکل عجیبی آرومم!

اینقدر آروم بودن برای امتحان های سختی که پیش رو دارم اصلا عادی نیست!

این آروم بودن یکم می ترسونه من رو!

دفعات قبل هم که اون حجم زیاد استرس رو تحمل می کردم باز می ترسیدم!

می ترسیدم نکنه نتونم تحمل کنم!

اما تحمل کردم! مثل تمام این ۲ سال و نیم و روزها و احوالات سختی که گذروندم.

نه خوشحالم نه ناراحت و این خوبه!

چون قبلا ناراحت بودم!

امیدوارم یه روز بیام بنویسم که

بلاخره شرایط جدید رو پذیرفتم ٬

خودم رو تطبیق دادم؛

و تونستم کارهای توی لیستم رو تیک بزنم

و اگه از حال الانم می پرسی باید بگم: خوشحالم٬ خیلی خیلی خوشحال...