امیر مهدی ژوله جمله ی قشنگی گفت:فلانی رفاقت بلده!چقدر برای حفظ دوستی بلد بودن یک سری از مهارت ها مهمهمثل همدلی، امن بودن،پیگیر حال و احوال طرف بودن در عین حفظ حریم شخصی و...حتی به نظر من چشم و دل سیری هم خیلی مهمهاین باعث میشه طرف به خوشبختی ، دارایی،همسر، فرزند، موفقیت های تو حسادت نکنهچون خودش هم ...

به شکل عجیبی آرومم!اینقدر آروم بودن برای امتحان های سختی که پیش رو دارم اصلا عادی نیست!این آروم بودن یکم می ترسونه من رو!دفعات قبل هم که اون حجم زیاد استرس رو تحمل می کردم باز می ترسیدم!می ترسیدم نکنه نتونم تحمل کنم!اما تحمل کردم! مثل تمام این ۲ سال و نیم و روزها و احوالات سختی که گذروندم.نه خوشحالم...

۱) از این که مهارت رفتار جرات مندانه رو یاد گرفتم خیلی خوشحالمبه وضوح احساس میکنم به خودم و روانم احترام بیشتری می ذارمو از خودم در برابر آدم های سمی محافظت می کنم.۲) حق گرفتنیه نه دادنی.اگه حق خودمون رو نگیریم هیچ کسی نمیاد اون و به ما بده۳) این چند سال بنا به موضوعات و دلایل متعدد اضطراب زیادی رو ...

امیدوارم یه روز بیاد که روزگار دوباره روزگار بشه + یه روزی که ایران آزاد و آباد و سربلنده

آرامش و شادی تنها چیزیه که الان توی زندگیم می خوام. هر چیزی باعث بهم خوردنشون بشه رها میکنم . حتی اگه فرصت کاری باشه! + تو هم رها کن بره رفیق

تو معجزه بودی در لا به لای همه ی زیستن ها معجزه ی جان گرفتن پاییز، بهاری شدن من...

توی دنیا ۲ نفر باش؛ یکی واسه خودت و یکی برای دیگری واسه خودت زندگی کن، برای دیگری زندگی باش...

از تغییرات مثبتم در سال ۱۴۰۱ این بوده است کهاگر از صحبت یا رفتار کسی ناراحت شوم مستقیما باهاش مطرح میکنم.قبلا چیزی نمی گفتم ،خودخوری می کردم و گذشت می کردمولی در ذهنم بارها مرور می کردم و تا مدت ها اذیت می شدم.ولی الان همه باید با من در شأنیتم رفتار و صحبت کنندبه هیچ کس اجازه ی ه

خیلی خوشحال و شاکرم که حرف و نظرم در 27 سالگی اینقدر دارای اعتبار ، ارزش و مقبولیت است+کتاب خواندن، همایش رفتن، کلاس رفتن، پادکست گوش دادن وخواندن پیج های خوب روان شناسی ؛بلاخره اثرات خودشون رو در ه

در تاریخ 16 اردیبهشت 1399در تقویمم نوشتم:روزی که بسیار ترسیدم و گریه کردماما گامی برداشتم که مطمئنم در آینده نزدیک به خاطرش از خودم تشکر خواهم کرد(ان شاءالله) + نوشته شده در پنجشنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۹ ساعت 13:44 توسط ساغر Let's block ads! (Why?)

جلسه ی اول  یک ساعت و نیم طول کشیدوقتی اومدم خونه هم احساس می کردم حالم بهترهو هم از جهاتی بسیار به هم ریخته بودم از 11:25صبح سه شنبه تا چهارشنبه شب اشکم  بند نمی اومدخوشحال بودم الان کسی

سال گذشته سال خیلی عجیبی بوداز رشدها ، اتفاقات ،خاطرات ، سفرها ، استادها و انسان های خوب که بگذرمباید بگم 3 بار تلنگر زنده بودن و شاکر بودن به صورت های بزرگی بهم زده شداردیبهشت- آبان (تصادف)و اسفند م

دلم خیلی برای اینجا و فضاش تنگ شدهقدرش و ندونستماین روزها پر از حرفم یکمی ذهنم و جمع و جور کنم میام و می نویسمراستی کسی هنوز به اینجا سر میزنه؟

از آخرین مطلبی که پست کردم خیلی گذشته شاید مهم ترین کاری که از بعد از اون پست کردم: دفاع پایان نامه کارشناسی ارشد با نمره ی کامل، شروع ورزش و رقص ، گوش دادن به یه عالمه ویس و سخنرانی در باره ی موضوعا

سه روز دیگه تولد 26 سالگیمه و الان دارم سندرم افسردگی قبل از تولد رو طی میکنم اما سعی میکنم به روی خودم نیارم و به خودم بگم چند روز دیگه حالت خوب میشه قوی باش :)

جمعه -پنج آذر هزار و سیصد و نود و پنج امتحان داشتم ، کانونم رو زده بودم یزد پنجشنبه صبح ساعت 8:30 با مامان حرکت کردیم تمام طول مسیر هندز فیری گذاشته بودم و آهنگ گوش می کردم هر از گاهی هم از اون پاکت بزرگ، خوراکی های خوشمزه انتخاب میکردم می خوردم مامان هم توی حال خودش بود رسیدیم، سرمای وحشتناکی بود آ...